Posts Tagged ‘Διασκέδαση’

Τα Ανθεστήρια

Μαΐου 7, 2017

Τα Ανθεστήρια, σαν οργανωμένη γιορτή της άνοιξης και των λουλουδιών, άρχισαν να γιορτάζονται στήν Αμμόχωστο γύρω στο 1915, όταν με πρωτοβουλία της διευθύντριας του Παρθεναγωγίου Βαρωςίων Ελένης Χατζηπέτρου ξεκίνησαν εκδηλώσεις και εορτασμοί στίς οποίες αρχικά συμμετείχαν μαθητές και μαθήτριες που έκαμναν παρέλαση σε στολισμένα άρματα η σε ομάδες.

Η καινοτομία βρήκε μεγάλη ανταπόκριση στούς Βαρωσιώτες και έτσι η γιορτή τέθηκε υπο την προστασία των Δημοτικών αρχών των Βαρωσίων. Αναφέρει χαρακτηριστικά απο δημοσίευμα της εφημερίδας Ελευθερίας του 1918 ο Γιάγκος Κλεόπας στο βιβλίο του «Αμμόχωστος η Ατέλειωτη Ιστορία»:

«Η Πρωτομαγιά εωρτάσθη εφέτος εν τη πόλει ημών μετά πρωτοφανούς ζωηρότητος. Διωργανώθη εν τω κήπω «Ιωβιλαίω» τελετή ανθεστηρίων τη αξιεπαίνω πρωτοβουλία της ελλογ. διευθυντρίας του Παρθεναγωγείου ημών δ/δος Ελένης Χατζηπέτρου και προσήλθον εν τω φιλοκάλως εστολισμένω κήπω περί την 5 μ.μ. ώραν αι μαθήτριαι του Παρθεναγωγείου, ως και άπαντες οι πολίται. Ελληνικοί χοροί υπό μαθητριών και μουσικαί εκτελέσεις διά μαντολινάτας εποίκιλλον την εορτήν, εξ ης εισεπράχθησαν 11 λίραι υπέρ του «Φιλοπτώχου Συλλόγου» της πόλεώς μας.»

Διοργανωνόταν την Άνοιξη, συμβολίζοντας την αναγέννηση της φύσης, και περιλάμβανε τη θεαματική παρέλαση των ανθοστόλιστων αρμάτων (εμπνευσμένων από τη μυθολογία, αλλά και τη σύγχρονη επικαιρότητα) και την αναπαράσταση της Πομπής των Παναθηναίων, με τη συνοδεία φιλαρμονικών και με ελληνικούς χορούς και τραγούδια.

 

IMG_0004

Αναπαράσταση της πομπής των Παναθηναίων. Φωτογραφικό δελτάριο Ανδρέα Σωτηρίου 1950

 

Διεξαγόταν κυρίως στο στάδιο ΓΣΕ, με συμμετοχή πολλών μαθητών και μαθητριών από όλα τα σχολεία και των συλλόγων της πόλης.

 

IMG_0005

Άρμα με θέμα τον Γέρο Χρόνο. Φωτογραφικό δελτάριο Ανδρέα Σωτηρίου 1950

 

Ταυτόχρονα διεξάγονταν και γαϊδουροδρομίες, που από τη δεκαετία του 1930 αντικαταστάθηκαν από ποδηλατοδρομίες που διοργάνωνε η γνωστή εταιρία ποδηλάτων Raleigh .

 

IMG_0003

Μαθητές και Μαθήτριες στο Ελληνικό Γυμνάσιο πριν την παρέλαση. Φωτογραφικό δελτάριο Ανδρέα Σωτηρίου (αρχές δεκαετίας 1960)

 

 

 

IMG_0002

Η αρχή της πομπής των Παναθηναίων στο Ελληνικό Γυμνάσιο. Φωτογραφικό δελτάριο Ανδρέα Σωτηρίου (αρχές δεκαετίας 1960)

 

 

IMG_0001

Παραδοσιακοί χοροί στο ΓΣΕ. Φωτογραφικό δελτάριο Τάκη Γεωργίου γύρω στο 1960

 

Ιπποδρομίες Αμμοχώστου…Λίμνη Καράολου 1947

Σεπτεμβρίου 18, 2016

Πρίν 69 χρόνια ο διάκονος Κάρουλλας (ο ρασοφόρος της φωτογραφίας) ηταν έτοιμος να κατευοδώσει το άλογο του, Δήμητρα, πρίν την έναρξη της δεύτερης ιπποδρομίας στην λίμνη του Καράολου. όπου παραδοσιακά διεξάγονταν ιπποδρομίες.

 

Εκτός απο την φωτογραφία διασώζεται και το αναμνηστικό πρόγραμμα (τιμή ένα σελίνι) καθώς και δύο λαχνοί στοιχημάτων (δύο σελίνια έκαστον).

img_0003

img_0004

 

Το πρόγραμμα μας παραθέτει ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την οργανωτική επιτροπή, τους υπεύθυνους των αγώνων καθώς και τους ιδιοκτήτες των αλόγων. Οι ιπποδρομίες αποτελούσαν μια απο τις λίγες δραστηριότητες όπου η Αγγλική ανώτερη τάξη ερχόταν σε επαφή με την αφρόκρεμα της Κυπριακής κοινωνίας (Ελληνικής και Τουρκικής).

img_0002

Λαχνοί στοιχημάτων

 

Ο Πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής ηταν παραδοσιακά Βρεττανός. Στήν Αμμόχωστο την θέση κατείχε ο Επαρχιακός Διοικητής, M.V Spurway. Μέλη ο Δήμαρχος Αδάμ Αδάμαντος και οι Μουράτ, Στεφάνου, Χριστοφίδης, Φιλίππου και ένας Τουρκοκύπριος, ο Χασσάν Ραίφ Εφέντης. Ανάμεσα στους επόπτες, κριτές και ιδιοκτήτες αλόγων διακρίνουμε γνωστά ονόματα της Βαρωσιώτικης κοινωνίας όπως τους Μαραγκό, Εμφιετζή, Καραπέτ (ιδιοκτήτη καμπαρέ), Σπανός, Βορκάς.

Η οργάνωση ιπποδρομιών στην Κύπρο ξεκίνησε το 1878 με την άφιξη των Βρεττανών. Την τότε περίοδο κάποια κυβερνητικά τμήματα (όπως η Αστυνομία) χρησιμοποιούσαν άλογα συχνά σε καθημερινή βάση. Στην αρχή διοργάνωναν διαγωνισμούς μεταξύ τους και σιγά σιγά αυτό εξελίχθηκε σε οργανωμένες ιπποδρομίες. Το Cyprus Turf Club, ονομασία που μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου απεδόθη στα ελληνικά σαν Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ιδρύθηκε το 1892 από ‘Αγγλους Αξιωματούχους πάνω στα πρότυπα του Αγγλικού Jockey Club, με σκοπό κυρίως την καλυτέρευση της ποιότητας του αλόγου στην Κύπρο και την εισαγωγή κανονισμών για διεξαγωγή ιπποδρομιακών αγώνων. Τέτοιοι αγώνες διεξάγονταν τότε στο νησί για διασκέδαση μεταξύ Άγγλων αξιωματικών του στρατού και μελών της Κυπριακής Αστυνομίας.

img

Gymkhana, Λευκωσία 1908

 

Ένας άλλος θεσμός ηταν το Gymkhana, που αποτελούσε ημερίδα ιππασίας και διαγωνισμών που πραγματοποιούνταν για να δειχθεί η κατάρτιση και τα ταλέντα των αλόγων και των αναβατών τους, ιδιαίτερα σε αγώνες ταχύτητας.

Οι πρώτοι Αγγλοι αποικιοκράτες έλπιζαν ότι οι ιπποδρομίες θα έκτιζαν πιο στενούς δεσμούς και καλές σχέσεις με τούς ιθαγενείς. Σίγουρα ο ιππόδρομος ήταν ένα σημαντικό στοιχείο στις ζωές των Αγγλων αποικιοκρατών. η κοινωνική υπόσταση κάποιου, ακόμα και η ανέλιξη της καριέρας του ήταν συνυφασμένη με την παρουσία και τη συμμετοχή στα του ιπποδρόμου. Για παράδειγμα, ο λόγιος Επαρχιακός Διοικητής της Λάρνακας, Claude Delaval Cobham, προτιμούσε τις ανασκαφές για αρχαιότητες στην Σαλαμίνα παρά τις ιπποδρομίες. Όταν αφυπηρέτησε μετά από 28 χρόνια υπηρεσίας το 1908, η Αγγλόφωνη εφημερίδα Anglo Cypriot σχολίαζε το μαρασμό των ιπποδρομιών και ήλπιζε ότι α διάδοχος του θα αναζωογονούσε το άθλημα.

Οντως, όταν ο Sir Hamilton Gould-Adams διορίστηκε Κυβερνήτης της Κύπρου (1911-1915), οι ιπποδρομίες πήραν κεντρικό ρόλο στην κοινωνία. Τότε καθιερώθηκαν τα στοιχήματα στίς κούρσες και οι ιπποδρομίες έγιναν πολυπόθητες για την άρχουσα τάξη των Κυπρίων. Όμως ο Sir Hamilton Gould-Adams παρέμεινε στην ιστορία σαν ο κυβερνήτης που ξόδεψε το ένα έκτο του ετήσιου προϋπολογισμού της Κύπρου για να φέρει στην Κύπρο ένα καθαρόαιμο επιβήτορα, το Temeraire. Αυτό μάλιστα έγινε σε μια περίοδο που στην Κύπρο επικρατούσε φτώχια και δυστυχία. Το Temeraire πάντως κατάφερε να γίνει πατέρας πολλών αξιόλογων καθαρόαιμων αλόγων!.

Η γιορτή του Κατακλυσμού…τα παραπήγματα μπροστά απο το King George 1948

Ιουνίου 19, 2016

Το πανηγύρι του Κατακλυσμού στο Βαρώσι γινόταν στην ακροθαλασσιά. Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα γινόταν στην περιοχή που σήμερα είναι κτισμένο το ξενοδοχείο Κωνστάντια. Αργότερα, και καθώς ο πληθυσμός αυξανόταν ο χώρος επεκτάθηκε και πιο νότια. Οι καλύβες και παραπήγματα του κατακλυσμού απεικονίζονται σε ένα φωτογραφικό δελτάριο του Ανδρέα Σωτηρίου το 1948.

IMG_0007

Οι καλύβες του κατακλυσμού μπροστά από το Κίγκ Τζιώρτζ (Φωτογραφικό δελτάριο Ανδρέα Σωτηρίου 1948)

 

Οι πραματευτάδες συγκεντρώνονταν από την προηγούμενη μέρα και ενοικίαζαν χώρο από το δημαρχείο. Το 1899 η ταρίφα ήταν 9 γρόσια για κάθε τέσσερεις υάρδες πρόσοψης στην θάλασσα. Το 1909 η τιμή είχε ήδη ανέβει στο ένα σελίνι.

Το πανηγύρι δεν ήταν εμπορικό και πωλούνταν κυρίως οπωρικά, δηλαδή σουτζιούκκος, λοκκουμάδες, σιάμισιη, ξηροί καρποί, γλυκίσματα καθώς και τα πρώτα καλοκαιρινά φρούτα. Στα πιο πρόσφατα χρόνια πρωτοστατούσε ο ξακουστός λοκκουματζής Καρνέρας (Νικόλαος Καρνέρας …ο γνωστός λοκκουματζιής του Βαρωσιού). Η Αγνή Μιχαηλίδου αναφέρει ότι οι Βαρωσιώτες είχαν κάπως δύσκολο ταξίδι προς την θάλασσα, λόγω του ότι ο δρόμος ηταν ολο χώματα και άμμους και τα μεν αμάξια εχώνοντο ως την μέση των τροχών τους στα χώματα, οι δε πεζοί ίσαμε τους αστραγάλους μέσα σε αγκάθια και πέτρες, οπου αφθονούσαν σαύρες, κουρκουτάδες, χαμουλιοί και άλλα ερπετά. Αν ήταν τυχεροί έβρισκαν όταν εφταναν, μια καρέκλα κάτω από τις πρόχειρες καλύβες και ξεκουράζονταν πίνοντας μια λεμονάδα. Αν όχι κάθονταν στην άμμο για να φάνε το βράδυ συνοδεύοντας το φαγητό που έφερναν μαζί τους με ούζο και γκαζόζες από τα καφενεία.

Ένα άλλο έθιμο ήταν οι βαρκάδες με μικρές ψαράδικες βάρκες, καθώς και τα τσιαττίσματα. Η επιστροφή άρχιζε κατά το σούρουπο και αργά έφθαναν στο σπίτι, κατάκοποι, σκονισμένοι, αλλά ικανοποιημένοι ότι έκαμαν και φέτος τον κατακλυσμό.

.

Νικόλαος Καρνέρας …ο γνωστός λοκκουματζιής του Βαρωσιού

Απρίλιος 10, 2016

Η πλατεία του Ηραίου ηταν το κέντρο των σουβλατζίδικων του Βαρωσιού. Ο χώρος εσφυζε απο ζωή και ηταν και τόπος συνάθρησης  για πολλούς απο τους “τύπους” της πόλης.

 

Η φίλη του ιστολογίου Ιφιγένεια Κονσόλου Μιχαηλούδη παρατήρησε οτι ανάμεσα στα σουβλατζίδικα ηταν και το φημησμένο λουκουματζίδικο του θείου της, Νικόλαου Καρνέρα.

Οι λουκουμάδες ή λοκμάδες στην κυπριακή διάλεκτο αποτελούν ένα αγαπημένο έδεσμα της κυπριακής κουζίνας. Η ονομασία, όπως και η παρασκευή τους σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια «The Oxford Companion to Food» είναι αραβική αλλά και τουρκική, με τους Τούρκους να τους ονομάζουν lokma και να τους παρασκευάζουν όπως ακριβώς και εμείς σήμερα. Από ζύμη τηγανισμένη σε καυτό λάδι, σε σχήμα σφαιρικό ή κρίκου και έπειτα να περιχύνονται με μέλι ή σιρόπι και γαρνίρονται με κανέλλα, τριμμένο αμύγδαλο και μερικές φορές με ζάχαρη άχνη.

Οι Τούρκοι, λοιπόν, ανάμεσα σ’ άλλα φαίνεται να μας έμαθαν και τους λουκουμάδες, τους οποίους συναντούμε σε μεγάλο μέρος της ανατολικής Μεσογείου και νότιας Ασίας, οι οποίοι τους πρόσφεραν κυρίως στις κηδείες. Για τους Κύπριους οι λουκουμάδες έχουν εορταστικό χαρακτήρα και είναι ταυτισμένοι με τα πανηγύρια, τις μεγάλες γιορτές και φυσικά τα Θεοφάνεια.

Από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα επικρατεί η παράδοση στην Κύπρο την Παραμονή των Θεοφανείων, οι νοικοκυρές να ψήνουν λουκουμάδες (ξεροτήανα), που κανείς όμως δεν αγγίζει πρίν μερικοί απο αυτούς σκορπιστούν στην οροφή του σπιτιού για να «φάνε» οι καλλικάντζαροι (ή «σκαλαπούνταροι») και να φύγουν (αφού σύμφωνα πάντα με την παράδοση αυτά τα ξωτικά είναι ελεύθερα και περιδιαβάζουν στα χωριά απο την μέρα των ψυχών, στις 2 Νοεμβρίου). Επίσης τα παλιά χρόνια οι αγρότες συνήθιζαν να δίνουν μερικούς λουκουμάδες και στα ζώα τους, κυρίως στα βόδια, ως αναγνώριση του ολόχρονου μόχθου τους για την παραγωγή της γης!.

IMG_0003a

Η πλατεία Ηραίου με τα σουβιλιτζίδικα γύρω από την χοντρική αγορά (Φωτογραφικό δελτάριο Τάκη Γεωργίου, αρχές δεκαετίας 1960)

 

Αφηγείται η Ιφιγένεια Κονσόλου Μιχαηλούδη.

Οι λουκουμάδες του Καρνέρα ηταν ξακουστοί. Ο καλύτερος του πελάτης ηταν ο δήμαρχος Αμμοχώστου Ανδρέας Πούγιουρος. Το πανηγύρι του Κατακλυσμού ηταν χρόνος αιχμής για τον Καρνέρα και σύμφωνα με την Ιφιγένεια Κονσόλου Μιχαηλούδη ο δήμαρχος Πούγιουρος πάντα τον ρωτούσε πόσα μέτρα πρόσωπο ηθελε στις καλύβες της παραλίας.

Η φήμη και η πολυπληθής πελατεία του Καρνέρα του πρόσφεραν φήμην αλλά οχι πλούτον. Ο λόγος ηταν οτι ηταν μεγαλόκαρδος και θεωρούσε πολλούς απο τους πελάτες του φίλους και ετσι τους κερνούσε αντι να τους χρεώνει!.

Ο Καρνέρας και 2-3 αλλοι φίλοι του (επίσης παχουλοί!) οπως ο Βαρκενάς και ο Καβλαρής ηταν διασκεδαστικοί τύποι. Ηταν “οι μασκότες του Βαρωσιού” σύμφωνα με την Ιφιγένεια Κονσόλου Μιχαηλούδη.

Η αγάπη του για το ποτό ηταν εκδηλη και στις περιπέτειες του με την περίφημη του μοτοσυκλέττα που είχε και “side car” για συνεπιβάτη. Οταν τέλειωνε το γλέντι εβαζε ενα απο τους συνδαιτημόνες του μέσα στην μοτοσυκλέττα και αντί να τους παίρνει σπίτι πήγαινε σε ενα κυκλικο κόμβο(roundabout) στην περιοχή Σταυρού και γύριζε γύρω γύρω φωνάζοντας “ ατε τζιαί να κάμουμε τον γύρο του θανάτου!”

Ο Καρνέρας απεβίωσε το 1966.

Το βασίλειον της παπαρούνας, της Αναθρήκας και των λαζάρων

Μαρτίου 20, 2016

Τέτοια εποχή θυμούμαι τι χαρά θεού παρουσίαζε η περιοχή της Σαλαμίνας. Χωράφια ατέλειωτα γεμάτα κόκκινες  παπαρούνες, κίτρινους λάζαρους και τις ψηλές αναθρήκες.

Ιδανικός τόπος για την εκδρομή και το γλέντι της καθαράς Δευτέρας, τζιαι τα βούριστρα μες τα χωράφκια!.

Ο Βαρωσιώτης φωτογράφος και εκδότης φωτογραφικών δελταρίων, Ανδρέας Σωτηρίου, είχε την πρόνοια να αποθανατίσει την ομορφιά του τότε (αρχές δεκαετίας του 1960).

IMG_0001

 

IMG_0002

 

Η Νέα Αμμόχωστος εχει γίνει ενα μίνι Μαιάμι…εχει ενα κέντρο Beachcomber

Φεβρουαρίου 28, 2016

Ο δημοσιογράφος Horace Sutton σε ανταπόκριση του τον Ιούνιο του 1974 σχετικά με τις ταραχώδεις συνθήκες της Κύπρου αναφέρεται εκτεταμένα στην ραγδαία ανάπτυξη της Νέας Αμμοχώστου, το ανοιγμα του ξενοδοχείου Γκόλτεν Σάντς και πώς, λόγω αυτής της ανάπτυξης, η πόλη εχει γίνει ενα Μίνι Μαιάμι.

Αναφέρεται δε και στο κέντρο Beachcomber οπου κάποιος μπορί να γευματίσει κάτω απο την ψάθινη στέγη φορώντας το μαγιό του!.

IMG1

Η παρακάτω φωτογραφία (του 1969) παραθέτει σε πρώτο πλάνο το Ναυτικόν Κέντρον Beachcomber που ανήκε στον Ευάγγελο Πέτρου. Πιό πίσω διακρίνονται το κέντρον Καλαμιές (του Παναγιώτη Σταύρου) και πιό πίσω η πολυκατοικία Riviera.

Απέναντι απο το Riviera, το γνωστό εστιατόριο/σουβλατζίδικο του Τζιουμπή!.

Η Μίςς Πορτοκάλι με τούς συνοδούς της…ΓΣΕ Φεβρουάριος 1963

Ιανουαρίου 23, 2016

Τον Φεβρουάριο του 1963 ο Αγγλος φωτογράφος R Hodson επισκέφθηκε την Αμμόχωστο κατά την διάρκεια της γιορτής του πορτοκαλιού. Φωτογράφισε το άρμα της Μίςς Πορτοκαλιού κατά την διάρκεια της τελικής παρέλασης όλων των αρμάτων στο στάδιο ΓΣΕ.

IMG

Δυστυχώς το πρόσωπο της Μίςς Πορτοκαλιού δεν διακρίνεται!

 

Το μπαλέτο Τσιάρλη στο Καπαρέ Domino…εφθασεν, εφθασεν!

Ιανουαρίου 2, 2016

IMG

 

Διαφημιστική αφίσα του καμπαρέ Ντόμινο. Ένα από τα πολλά καμπαρέ που άνοιξαν μετά τον Β Παγκόσμιο πόλεμο.

 

Το Καζίνον Βαρωσίων και η ταραχώδης ιστορία του…Οδός Ερμού 1926

Οκτώβριος 4, 2015

Η πιό παλιά φωτογραφική αποψη της Οδού Ερμού στο αρχείο της συλλογής χρονολογείται απο το 1926. Ευτυχώς η φωτογραφία είναι αρκετά καθαρή και μας δείχνει πολύτιμα στοιχεία της κοινωνικής και εμπορικής ιστορίας της πόλης καθώς και της ωραίας αρχιτεκτονικής (όπως τα μαγαζιά με τια κομψές Κυπριακές καμάρες τους ηλιακούς των προσόψεων) που χάθηκαν με την πάροδο του χρόνου και την ανάπτυξη.

Οδός Ερμού 1926

Οδός Ερμού 1926

Μπροστά, στα αριστερά (1) διακρίνεται το φαρμακείον “Ο Φοίνιξ” του Γ. Πάλμα. Ο Γεώργιος Πάλμας, απόφοιτος του πανεπιστημίου του Λονδίνου, ηταν ο πρώτος φαρμακοποιός των Βαρωσίων. Μπροστά στα δεξιά (2) διακρίνεται το καφενείο του Βοσκαρή και αμέσως μετα το κουρείον του Αντώνη Κανικλίδη (3). Στο βάθος δεξιά (4) διακρίνεται το ανώγειο κτίριο του Καζίνου στην διασταύρωση Ερμού και Κίμωνος. Διακρίνονται επίσης τα σύρματα ηλεκτρισμού; η ηλεκτροδότηση της Αμμοχώστου άρχισε το 1922.

Το Καζίνο είχε ταραχώδη ιστορία όπως αφηγείται ο Μιχαήλ Κούμας στο βιβλίο του “Τα Παληά Βαρώσια και η Παληά Αμμόχωστος”.

Γράφει ο Κούμας:

“Γειτονικόν πρός το καφενείον του Μπάρπα Γιάννη ήτο και το ανώγειον Καζίνο επι των οδών Ερμού και Κίμωνος, το οποίον εις παλαιοτέρους καιρούς επί Τουρκοκρατίας, συνεκέντρωνε τους προεστούς του Βαρωσιού, σαν π.χ. τον Χατζηπέτρον, τον Γεώργιον Σωτηρίου, τον Σωτηράκην Εμφιετζήν, τον Ευαγγέλην Λοίζου, τον Χρυσόστομον Λοίζου, τον Λουκάν Γεωργίου, τον Λουκάν Κωνσταντινίδην, τον ιατρόν Δημήτριον Μητίδην και ολίγους άλλους.

Εδώ επάνω κατά τις τελευταίες μέρες της Τουρκοκρατίας οι προύχοντες μας εψιθύριζαν τα νεώτερα κρυφά κρυφά από τα Τούρκικα αυτιά. Ητο τότε, ως γνωστόν, η εποχή του μεγάλου Ρωσσοτουρκικού πολέμου στα 1877-78 μ.χ. και οι καυμένοι οι ραγιάδες εμαζεύοντο αθόρυβα μέσα στον ανεμόμυλον του Χατζηγιώρκη του Οβραίου πάνω στην τούμπαν, κατά την σημερινήν οδόν Ανεμομύλου, και εδιάβαζαν την μοναδικήν ελληνικήν εφημερίδα Νέαν ήμέραν της Τεργέστης, που εφθανε στήν Λάρνακα κάθε μήνα, και που την μετέφεραν κρυφά στα Βαρώσια. Και η ενημερότης αυτή παρ ολίγον να εστοίζιζε τότε την ζωήν και εις τοιυς ιδίους αυτο΄υς τους προεστούς και εις πολλούς αλλους Βαρωσιώτες. Ιδού πώς εδημιουργήθη ο κίνδυνος αυτός και πώς απεσοβήθη.

Κατά τους πρώτους μήνες του 1878 έπληροφορήθησαν οι εκλεκτοί θαμώνες του Καζίνου ότι τα Ρωσσικά στρατεύματα νικηφόρα διέβησαν τον ποταμόν Δούναβιν και εκυρίευσαν την οχυράν πόλιν της Βουλγαρίας Πλεύνας που την υπερήσπιζε γενναιότατα ο Τούρκος αρχιστράτηγος Οσμάν Πασάς, και οτι οι Ρώσσοι ακάθεκτοι εφθασαν εις τον Αγιον Στέφανον προ των πυλών της Κωνσταντινουπόλεως.

Την πτερόεσσαν και χαροποιόν δια τους Χριστιανούς φήμην ακουσε και ο κάτωθεν του Καζίνου Τούρκος καφετζής, όστις ανήγγειλε τα δυσάρεστα δια τους Τούρκους νέα εις πολυάριθμον συγκέντρωσιν των ομοφύλων του εις την πλατείαν της Αγίας Σοφιάς της Αμμοχώστου, την ώραν ακριβώς που το Τουρκικόν πλήθος ενθουσιωδώς διετυμπάνιζεν ότι τα Τουρκικά στρατεύματα ενίκησαν τους Ρώσσους και συνέλαβαν τριακόσιας χιλιάδας αιχμαλώτους με τον Τσάρον των μαζή.

Το νέον έπεσεν ως βόμβα εις το μέσον του Τουρκικού όχλου, όστις εξετράπη είς ύβρεις και απειλάς κατά του Τούρκου καφετζή, του αγγέλου κακών, και εζήτει επιμόνως να μάθη ποιός του είπε το κακό μαντάτο για τον Πατισιάχ και το ντοβλέτι.

Ο καφετζής τότε υπό τας απειλάς και τις ύβρεις είπεν οτι το είχεν ακούσει απο τους Ρωμηούς στο άνωθεν του καφενείου Καζίνο, και οι Τούρκοι έξαλλοι ητοιμάσθησαν να ανεβούν το πρωί στο Βαρώσι να σφάξουν τους άπιστους που είπαν πως η Πλεύνα έπεσεν εις χείρες των γκιαούρ Μοσκώφ. Μα ευρέθη απο μηχανής θεός την στιγμήν εκείνην ο καλός Αμοχουστιανός τούρκος Ζουχτί εφέντης, όστις έδραμεν όρθρου βαθέως στα σκαλοπάτια της θύρας του Καζίνου επι της οδού Κίμωνος και προς την εκκλησίαν του Αγίου Νικολάου, και επληροφόρησε δεόντως τον καφετζήν Δημήτρην Μιντήν να ειδοποιήσει πάραυτα τους προύχοντας δια τον μεγάλον κίνδυνον που επεκρέματο επί των κεφαλών των και όλων των Ελλήνων Χριστιανών του Βαρωσιού.

Και με τις πρώτες αντάυγειες της ροδοδάκτυλης θεάς οι ηγέται της Ελληνικής κοινότητος έκαμαν κρυφά το συμβούλιον των και εφεύραν την λύσιν:

Απεφάσισαν δηλαδή να συνεννοηθούν με κάποιον, τον οποίον θα εφευγάτιζαν αμέσως σε κανένα προξενείο στην Λάρνακα και να επιρρίψουν επάνω του την διάδοσιν της Τουρκικής ήττης εις το Βαλκανικόν μέτωπον. Και ως τοιούτον επέλεξαν τον ιατρόν Δημήτρην Μητίδην, όστις εγένετο ευθύς άφαντος, σωθείς πράγματι εις ξένο κουσουλάτο της Σκάλας, και έτσι η μανία του καταφθάσαντος μετά μαχαιρών και ροπάλων και ύβρεων τουρκικού όχλου εκόπασεν. Και όταν μετ ολίγους μήνας η Τουρκία παρεχώρησε την Κύπρον εις την Αγγλίαν, ο ιατρός Μητίδης επανήλθε σώος και αβλαβής στην πόλιν και στήν οικογένειαν του.”

Ενας Τούρκος με τον ναργιλέ του…αρχές δεκαετίας 1930

Αύγουστος 23, 2015

Ενα πανέμορφο φωτογραφικό δελτάριο που στάληκε απο Αγγλο στρατιωτικό στίς αρχές της δεκαετίας του 1930. Δείχνει ενα Τούρκο ντυμένο με την παραδοσιακή Τουρκική ενδυμασία και φέσι να καπνίζει με τον ναργιλέ του.

Ενας Τούρκος με τον ναργιλέ του. Φωτογραφικό δελτάριο γύρω στο 1930

Ενας Τούρκος με τον ναργιλέ του. Φωτογραφικό δελτάριο γύρω στο 1930

Το φουμάρισμα γουργουριστών ναργιλέδων ήταν ένα έθιμο που συνηθιζόταν σε Ελληνικά και Τουρκικά καφενεία.

Η μνήμη μου των ναργιλέδων στο μαγαζί του θείου Κωστή Καλλή είναι ακόμα νωπή.