Η Φωλιά των Δώρων…Λεωφόρος Κέννεντυ 146

Τον Ιούνιο του 1976, οταν οι πληγές της φυγής απο την Αμμόχωστο ηταν ακόμα πολύ νωπές, ενας Σουηδός στρατιώτης μέλος των Ηνωμένων Εθνών διάσχιζε την Λεμεσό οδηγώντας προς την Επισκοπή για την μεταφορά Τουρκοκυπρίων στόν κατεχόμενο Βορρά. Κοντά στον αστυνομικό σταθμό Γερμασόγειας παρατήρησε ενα ρόζ Vauxhall Victor με αριθμό εγγραφής BP 436 ιδιοκτησία του Σωτήρη Μιχαηλούδη, πρόσφυγα αστυνομικού απο το Βαρώσι.

Ο ΟΗΕς αναγνώρισε το αυτοκίνητο γιατί ηταν γνωστός της οικογένειας Μιχαηλούδη και σταμάτησε αμέσως όπου και ανακάλυψε τον Σωτήρη Μιχαηλούδη. Του ανάφερε οτι τα Ηνωμένα Εθνη είχαν πρόσβαση στην περίκλειστη πόλη και προσφέρθηκε να επισκεφθεί την κατοικία της οικογένειας Μιχαηλούδη (στην οδό Πασκάλ αριθμος 7, στην ενορία Σταυρού) καθώς και το κατάστημα νεωτερισμών της συζύγου του Σωτήρη, Ιφιγένειας Κονσόλου Μιχαηλούδη (Η Φωλιά των Δώρων, Λεωφόρος Κέννεντυ 66). Ο Σωτήρης Μιχαηλούδης του έδωσε τα κλειδιά καί όντως σε διάστημα δύο μηνών ο ΟΗΕς επέστρεψε με δύο βαλίτσες. Η Ιφιγένεια αναφέρει με συγκίνηση οτι μεταξύ των πραγμάτων ηταν ενα ακκορτεόν, δύο νυφικές φωτογραφίες του ζεύγους καθώς και η διαφημιστική κάρτα του καταστήματος που δημοσιεύεται στην ανάρτηση .

 

Η Ιφιγένεια Κονσόλου Μιχαηλούδη επίσης αναφέρει οτι σύμφωνα με τους άντρες των Ηνωμένων Εθνών οι λεηλασίες των σπιτιών και καταστημάτων είχαν αρχίσει σε αυτή την περίοδο να γίνονται πιο συστηματικές.

 

Η ιστορία του ανοίγματος της Φωλιάς των Δώρων είναι ενδιαφέρουσα γιατί είναι ένα καλό και τυπικό παράδειγμα της ραγδαίας ανάπτυξης της πόλης τα τελευταία χρόνια πριν την Τουρκική εισβολή, βασισμένη στην σκληρή δουλειά, εφευρηματικότητα και επιχειρηματικότητα της τότε γενιάς των τριαντάρηδων μέχρι και πενηντάρηδων συμπολιτών μας πολλοί απο τους οποίους έχουν ηδη φύγει απο την ζωή περιμένοντας την πολυπόθητη επιστροφή.

Η Ιφιγένεια Κονσόλου αραβωνιάστηκε το 1964 με τον Σωτήρη Μιχαηλούδη απο το Πραστιό Μεσαορίας και παντρεύτηκε το 1966. Εργαζόταν στην              NAAFI, και το 1973, όντως φιλόδοξη, ζήτησε προαγωγή πού δεν δόθηκε. Η Ιφιγένεια αναφέρει ότι τότε αποφάσισε να ασχοληθεί με τα τουριστικά …”εγύριζα την Κέννεντυ πάνω κάτω”… και αποφάσισε οτι με το άνοιγμα του πολυτελούς ξενοδοχείου Golden Sands θα υπήρχε ζήτηση για ενα καλό κατάστημα νεωτερισμών. Το κατάστημα ήταν απέναντι απο το Venus Apartments όπου έμεναν Σουηδοί και άνοιξε τον Μάιο του 1973.

 

Η πελατεία αποτελείτο από ντόπιους και τουρίστες και διέθετε ρούχα ανδρικά, γυναικεία και παιδικά, Λευκαρίτικα κεντήματα, κοσμήματα και σουβενίρ.

IMG_0003

Το επιχειρηματικό δαιμόνιο της Ιφιγένειας είχε πιάσει τόπο αμέσως. Η Ιφιγένεια θυμάται γελώντας οτι τα Χριστούγεννα του 1973 οι ΟΗΕδες έφεραν και τις οικογένειες τους και οργάνωσαν beach party στην παραλία απέναντι απο το Venus και ότι “οι ττόροι πουλιούνταν τόσο γρήγορα που δεν προλάμβαινα να τους αναπληρώνω!”.

Δίπλα στην μια πλευρά της Φωλιάς των Δώρων ηταν το γραφείο ταξί Venus των τριών φίλων (Μάικ, Πολύκαρπου και Αντωνάκη) η (όπως τους αποκαλούσαν οι Εγγλέζοι) “Mike, Polos and Tonys”  Στην άλλη πλευρά ηταν το εστιατόριο και ψαροταβέρνα του Κώσταρου.

Η Φωλιά των Δώρων μόλις και είχε κλείσει τα πρώτα της γενέθλια πριν την καταστροφή.

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s