“Θυμούμαι την μυρωθκιάν της σχεδίας…”

Η φωτογραφία μιάς κυρίας που λιάζεται πάνω στήν σχεδία με φόντο το ξενοδοχείο Κίγκ Τζιώρτζ μου θύμισε την πρώτη φορά που κατάφερα να ανεβώ στην σχεδία και να ξαπλώσω πριν να αρχίσω τις βουτιές “στα βαθκιά”. Θυμούμαι την μυρωδιά της αρμύρας πάνω στα φουσκωμένα με νερό ξύλα της σχεδίας.

Η σχεδία σε διαφημιστικό φυλλάδιο της δεκαετίας του 1960

Η σχεδία σε διαφημιστικό φυλλάδιο της δεκαετίας του 1960

Σάν μικρό παιδί το κολύμπι μέχρι την σχεδία ηταν μεγάλος πόθος και στόχος αλλά η μακαρίτισσα η μάνα μου το είχε απαγορεύσει κοφτά (“έν να πάεις να πνιείς τζιαί εν να βουρούμεν τζιαί να μέν συφτάννουμεν”).

Την ημέρα της καταδρομικής ενέργειας, αν θυμούμαι καλά, είχαμε βάλει την ομπρέλα μας κοντά στο σημείο ενοικίασης των ποδηλάτων της θάλασσας (τα καμωμένα απο λαμαρίνα και οχι τα μοντέρνα από fibre glass). Η υπόσχεση που είχα δώσει στήν μάνα μου ήταν να μήν κολυμπήσω για να πάω στήν σχεδία. Εκατσα εκεί που έσπαζε το κύμα και με την πρώτη ευκαιρία κατέστην επιβάτης σε ποδήλατο της θάλασσας που θα πήγαινε προς στην σχεδία.

Ο τόπος ενοικίασης ποδηλάτων της θάλασσας (φωτογραφικό δελτάριο Ανδρέα Σωτηρίου γύρω στο 1965)

Ο τόπος ενοικίασης ποδηλάτων της θάλασσας (φωτογραφικό δελτάριο Ανδρέα Σωτηρίου γύρω στο 1965)

Φτάνοντας πάνω στην πολυπόθητη σχεδία πραγματοποίησα τα όνειρα μιάς ζωής: βουτιές τζιαί σκαρφάλλωμα πάνω στην σχεδία και την διάσχιση της σχεδίας κάτω απο το νερό. Θυμούμαι οτι το τελευταίο έκοψε μου την αναπνοή. Λιάστηκα λίγα λεπτά για να ξεκουραστώ και μετά κολύμπησα πίσω καταπίνοντας καί κάμποσο νερό της θάλασσας (η υπόσχεση στην μάνα μου ηταν να μην κολυμπήσω πρός στην σχεδία, δεν κάλυπτε το κολύμπι απο την σχεδία στην παραλία και δυστυχώς το ποδήλατο της θάλασσας δεν επανήλθε!).

Η φίλη του ιστολογίου Αννα Μαραγκού μάς αναφέρει τις δικές της μνήμες από την άλλη σχεδία κοντά στο Αλάσια:

«Και εγώ θυμάμαι την μυρωδιά του ξύλου, τα σκουριασμένα βαρέλια από κάτω, το σκαρφάλωμα πάνω στη σχεδία που δεν είχε σκάλα με αποτέλεσμα οι κοιλιές μας να είναι γεμάτες από τις ξανίδες του ξύλου. Υπήρχε μια και απέναντι από το δικό μου σπίτι, κοντά στο Αλάσια, ο σταθμός που κάναμε όταν πηγαίναμε στην Καμήλα….Θυμάμαι σαν να ήταν χτες τις ατέλειωτες ώρες που βουτούσαμε, ανεβαίναμε, ξαναβουτούσαμε, πόμπες, τούμπες, μακροβούτια ότι φανταστείς. Και βέβαια τις συναντήσεις μας κάτω από τη σχεδία, μακριά από τα μάτια του κόσμου, εκεί κάτω ανάμεσα στον βυθό και τα βαρέλια….ο κόσμος ξετυλιγόταν στα μάτια μας….»

Πότε εγκατάστησαν την σχεδία για πρώτη φορά; . Η εξέταση του αρχείου της συλλογής την πρωτοπαρουσιάζει σε φωτογραφικό δελτάριο του Ανδρέα Σωτηρίου το 1948.

Η σχεδία (φωτογραφικό δελτάριο Ανδρέα Σωτηρίου 1948)

Η σχεδία (φωτογραφικό δελτάριο Ανδρέα Σωτηρίου 1948)

Ενα μεταγενέστερο δελτάριο (1950) δείχνει την μεταφορά πιτσιρηκάδων με βάρκα (παρόμοιο σύστημα αλλά με βάρκα αντί ποδηλάτου!).

Μεταφορά πιτιρηκάδων στην σχεδία με βάρκα (φωτογραφικό δελτάριο Ανδρέα Σωτηρίου 1950)

Μεταφορά πιτσιρηκάδων στην σχεδία με βάρκα (φωτογραφικό δελτάριο Ανδρέα Σωτηρίου 1950)

Θα ήταν ενδιαφέρον αν γνωρίζαμε κατά πόσο η σχεδία ηταν έργο του Δήμου η των παραπλήσιων ξενοδοχείων Φλώριντα και Κίγκ Τζιώρτζ.

 

Advertisements

Ετικέτες: , , , ,

3 Σχόλια to ““Θυμούμαι την μυρωθκιάν της σχεδίας…””

  1. Αννα Μαραγκού Says:

    Και εγώ θυμάμαι την μυρωδιά του ξύλου, τα σκουριασμένα βαρέλια από κάτω, το σκαρφάλωμα πάνω στη σχεδία που δεν είχε σκάλα με αποτέλεσμα οι κοιλιές μας να είναι γεμάτες από τις ξανίδες του ξύλου. Υπήρχε μια και απέναντι από το δικό μου σπίτι, κοντά στο Αλάσια, ο σταθμός που κάναμε όταν πηγαίναμε στην Καμήλα….Θυμάμαι σαν να ήταν χτες τις ατέλειωτες ώρες που βουτούσαμε, ανεβαίναμε, ξαναβουτούσαμε, πόμπες, τούμπες, μακροβούτια ότι φανταστείς. Και βέβαια τις συναντήσεις μας κάτω από τη σχεδία, μακριά από τα μάτια του κόσμου, εκεί κάτω ανάμεσα στον βυθό και τα βαρέλια….ο κόσμος ξετυλιγόταν στα μάτια μας….

  2. ammohostos Says:

    Αγαπητή Αννα, ευχαριστώ για το σχόλιο. Το ανάρτησα σαν μέροσ του αρθρου.

  3. Πάμπος Says:

    Εκτός από της σχεδιές ,που πραγματικά είχαν αυτή την μυρωδιά ,πηγαίναμε απέναντι από το Κωνστάντια πάνω στους βράχουςκαι κάναμε βουτιές. Πριν λίγες μέρες πήγα εκεί και ανακάλυψα το σημείο. Τι αναμνήσεις! !!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s